Het geheim van ‘De Schakel’

Vastgelopen projecten kunnen in tweede instantie toch van de grond komen. Een andere invalshoek of vernieuwende aanpak kan het verschil maken. Een inventarisatie van deze projecten in de serie De Doorstart moet hun geheim ontrafelen. Aflevering 3, verschenen op 4 september 2012: Basisschool De Schakel in Vinkeveen waar al tien jaar over wordt gesproken maar die nu eindelijk van de grond komt.

Achtergrond Basisschool Vinkeveen: geleid door intuïtie en ervaring

Een realistisch meerjarig onderhoudsplan en een systeembouwer met oog en oor voor de klant. Het bleek het ei van Columbus voor nieuwe huisvesting van basisschool De Schakel in Vinkeveen. Een wens gaat na meer dan tien jaar eindelijk in vervulling.

door: Merel van der Ham

Vinkeveen – Zomer 2010. Nina Kremers spreekt op het schoolplein in Vinkeveen de directeur van de basisschool waar haar kinderen naartoe gaan. “Het gaat allemaal niet door”, sombert hij.  Al sinds 2000 was de school in gesprek over nieuwe huisvesting. Steeds ontbrak geld of een goede alternatieve locatie. Die dag was ook nog het meest hoopgevende ontwikkelplan gesneuveld: nieuwbouw samen met de eigenaar van het naastgelegen winkelcentrum. Te duur. De directeur zit met de handen in het haar en vraagt Kremers of zij zich over de plannen wil buigen. Nu, twee jaar later, wordt een nieuw schoolgebouw nog voor de kerst opgeleverd.

Daar is heel wat aan vooraf gegaan. “Er lag al een programma van eisen en een ontwerp. Maar daarmee is het nog geen project.” Kremers ontwikkelde een planvisie, de financiering en de plek in het bestemmingsplan. Daarmee ging ze de boer op bij de gemeente, makelaars, de architect. “In plaats van het winkelcentrum zou de school nu in samenwerking met een ontwikkelende bouwer appartementen ontwikkelen en verkopen. Met die opbrengst kon ze dan de nieuwbouw financieren.” Het plan lijkt haalbaar, maar dreigde te verzanden in de procedures. “Het werd te ingewikkeld. De nieuwbouw van de school werd afhankelijk van de verkoop van de appartementen. Een eindeloze weg.”

Kremers gooide radicaal het roer om als blijkt dat deze route vastloopt.  “Ik heb alles losgelaten. De appartementen, de ontwerpen van de school. Ik heb de alternatieven bekeken en ben vervolgens naar een systeembouwer gestapt. De Meeuw, want die heeft architecten in dienst. Ze hebben het concept naadloos opgepakt!” De systeembouwer vangt in ontwerp wat de schooldirecteur en Kremers in hun hoofd hebben. Gangen van 6 meter breed en glazen wanden geven het gebouw openheid, veel licht, zicht op de gangen.

Door de relatief goedkope systeembouw, was de financiering ook sneller rond. “De school kwam in aanmerking voor grootschalige renovatie, omdat het huidige gebouw 40 jaar oud is. Van de gemeente mocht dit geld ook ingezet worden voor nieuwbouw. Daarbij kwam het budget voor het meerjarig onderhoudsplan.” Deze tweede component verhoogde aanzienlijk nadat Kremers een onafhankelijk bureau een bestektoets liet uitvoeren op de onderhoudsraming. De school legde de rest bij uit eigen middelen.

Nina Kremers wordt met haar gelijknamige bedrijf vaak ingeschakeld voor vastgelopen projecten. Haar benadering is persoonlijk. “Ik laat me leiden door intuïtie en ervaring, niet door technische en financiële aspecten. Als ik een plan onder ogen krijg, krijg ik een beeld hoe het moet worden. Dat beeld klopt altijd.” Moeite om met dit persoonlijke verhaal opdrachtgevers te overtuigen zegt Kremers niet te hebben. “Ik denk dat ik niet standaard ben. Je moet eerst mij leren kennen, mij begrijpen. Ik neem je mee op reis en ik weet zeker dat het lukt. Dat is de crux van het succes.”

Veel plannen zijn volgens Kremers echter niet gebaseerd op een goed concept, maar op een verdienmodel. “Als iedereen een concept kan verzinnen, zou iedereen het doen. Ja, iedereen kan een project dichtrekenen. Maar het moet ook te vermarkten zijn.” Een concept moet ijzersterk zijn. “Als een plan klopt, gaan mensen het dragen. Dan wordt het van iedereen. Dingen gaan bewegen. Gemeenten gaan faciliteren, en banken willen financieren.”

Kremers werkte ruim 20 jaar voor projectontwikkelaar Linden Groep. “Ik heb van alles gedaan. Van historisch onderzoek, tot complexe financiële opstellingen maken en gebiedsontwikkelingen.” Ze kwam binnen op haar 18e om haar studie Spaans te bekostigen, maar bleef naast haar baan als docent Spaans aan de Universiteit van Amsterdam bij de ontwikkelaar actief. Later volgde nog een studie bedrijfskunde.  Sinds 2009 werkt ze voor zichzelf. Zonder bouwtechnische of architectonische achtergrond kan ze externe partijen zoeken die goed zijn. “Je hebt echt de besten nodig om het werk gedaan te krijgen.”

Vol trots ontvouwt Kremers het vloerplan van de school. “Dit is echt zo cool, dat vloerplan kan ik echt weer vrolijk van worden.” Hoewel de systeembouwer in principe alle afwerking regelt, belde Kremers toch met de vloerlegger Forbo. “Ik meng me in alles, details zijn belangrijk. De werkeilanden zijn nu in het ontwerp heuse eilanden: blauw voor water, geel voor zand, de lokalen zijn groen.”

Artist’s impression van De Schakel in Vinkeveen

 

 

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *